Ik ben Gabriël. Reiziger, natuurmens en ooit de houder van Uruz.
Samen met Balder trek ik door het land. Ik heb niet veel nodig. Een plek om te slapen, iets te eten en de aarde onder mijn voeten. Gaia geeft meer dan de meeste mensen beseffen. Je moet alleen leren kijken.
En luisteren.
Mensen zeggen soms dat ze niets voelen. Dat er niets is. Meestal hebben ze dan nog niet echt stilgestaan.
Marco stelt veel vragen. Dat is goed. Vragen houden je wakker. Maar niet ieder antwoord vind je door nog harder na te denken.
Soms moet je eerst ademen.
Voelen waar je voeten staan.
Luisteren naar wat er om je heen gebeurt zonder meteen te besluiten wat het betekent.
Ik probeer niemand te vertellen wat hij moet ervaren. Ik kan alleen laten zien hoe je aandachtiger kunt waarnemen. Wat iemand vervolgens ontdekt, is van hemzelf.
Kennis is voor mij geen bezit. Wat ik weet, heb ik zelf van anderen mogen ontvangen. Wanneer iemand er klaar voor is, geef ik het verder.
Meer niet.
Ook genezing werkt zo.
Ik genees niemand.
Ik kan iemand begeleiden. Een richting aanwijzen. Soms helpen om stil genoeg te worden om te voelen wat nodig is.
Maar het herstel?
Dat begint altijd bij jezelf.
In de boeken
- 1GeïntroduceerdEerste verschijning: hoofdstuk 2
- 2Eerste verschijning: hoofdstuk 5
- 3Verschijnt binnenkort
