Het voelt toch als een bijzonder en spannend moment: de eerste proefdruk van De Amuletten van Combourg – Het Amulet Algiz is besteld. Na maanden van schrijven, herschrijven, controleren en vormgeven is het verhaal nu voor het eerst onderweg als een echt boek.
Tot nu toe zag ik het manuscript vooral op een beeldscherm. Natuurlijk heb ik de tekst al meerdere keren gelezen en aangepast, maar een gedrukt boek is toch anders. Pas wanneer ik het werkelijk in handen heb, kan ik goed beoordelen hoe de omslag, de bladspiegel, de lettergrootte en de indeling van de hoofdstukken overkomen. Ook ben ik erg benieuwd naar de kleuren van de omslag. Wat op een monitor mooi en helder oogt, kan op papier altijd net iets anders uitpakken.
Zodra de proefdruk binnenkomt, begint daarom nog één belangrijke controleronde. Ik ga het hele boek opnieuw lezen, ditmaal gewoon vanaf papier. Met potlood en aantekeningen erbij let ik niet alleen op eventuele taal- of typfouten, maar ook op zinnen die misschien nog niet helemaal lekker lopen. Daarnaast controleer ik of de hoofdstukken goed beginnen, of witruimtes en pagina-overgangen logisch zijn en of alle onderdelen van het boek op de juiste plaats staan.
Waarschijnlijk kom ik tijdens die laatste lezing nog genoeg kleine dingen tegen die ik wil aanpassen. Dat hoort erbij. Juist daarvoor is een proefdruk bedoeld: om het boek te bekijken zoals een lezer het straks ontvangt.
Wanneer die laatste verbeteringen zijn verwerkt en alles naar tevredenheid is, kan Het Amulet Algiz officieel in de verkoop. Dan is het eerste deel van De Amuletten van Combourg niet langer alleen een verhaal waaraan ik heb gewerkt, maar een boek dat anderen werkelijk kunnen gaan lezen.
Nog even geduld dus. Eerst wacht ik vol spanning tot de bezorger voor de deur staat met het allereerste exemplaar. Daarna kan de laatste stap richting publicatie beginnen.