Deze zomer waren we in Bretagne, in en rond Combourg. Samen met mijn vriendin en de honden, Luna en Ayla verbleven we op de camping Combourg.
Voor mij was Combourg nu meer dan alleen een vakantiebestemming.
Wie mijn boeken kent, weet dat Combourg een belangrijke plek is geworden in De Amuletten van Combourg. Een plaats vol sfeer, geschiedenis, natuur en verbeelding. Tijdens het schrijven bestond Combourg al in mijn hoofd, maar daar rondlopen, de omgeving voelen, het château zien, de bossen in gaan en de oude straatjes ervaren, maakte het verhaal nog echter.
We wandelden door de natuur, bezochten het château van Combourg, gingen richting de kust onder andere naar de oude piratenstad St. Malo en ontdekten plekken waar je bijna vanzelf stiller van wordt. Niet omdat er iets groots gebeurt, maar juist omdat de sfeer daar zo aanwezig is. De stenen, het licht, de bomen, de oude gebouwen en de wind lijken allemaal iets te fluisteren.
Dat is precies het gevoel waaruit mijn boeken zijn ontstaan.
De Amuletten van Combourg gaat over gevoeligheid, intuïtie, energie en het ontdekken dat wat je voelt niet raar hoeft te zijn. Over jongeren die zoeken naar hun plek, naar vertrouwen in zichzelf en naar de betekenis van wat ze waarnemen. Combourg past daar perfect bij. Het is een plek waar werkelijkheid en verbeelding dicht tegen elkaar aan liggen.
Ook voor Ayla was deze vakantie soms spannend. Nieuwe plekken, onbekende geluiden en indrukken kwamen hard binnen. Maar met Luna aan haar zijde en haar eigen nieuwsgierigheid won haar moed het steeds weer van haar onzekerheid. Eigenlijk paste dat wonderlijk goed bij het thema van mijn boeken: bang zijn mag, zolang je jezelf maar de kans geeft om toch een stap te zetten.
Ik ben teruggekomen met foto’s, herinneringen, nieuwe inspiratie en vooral met het gevoel dat Combourg nog lang niet klaar is met mij.
De verhalen gaan verder.
En ergens tussen de oude stenen, de bossen van Bretagne, het kasteel en de wind vanaf zee, voelde het alsof de amuletten weer even heel dichtbij waren.